Ἱερά Μονή Ἁγίου Θεοδοσίου τοῦ Κοινοβιάρχου - Ἅγιος Στέφανος Ἀττικῆς

Ἡ γυναικεία Ἱερά Κοινοβιακή Μονή τοῦ Ὁσίου Θεοδοσίου τοῦ Κοινοβιάρχου ἰδρύθηκε ἀρχικά τό 1967 ὡς Ἱερό Ἠσυχαστήριο καί τό ἔτος 1982 ἀνυψώθη σέ Ἱερά Μονή. Το 1986 κατεστράφη εκ θεμελίων από σεισμού. Το 1987 κτίζεται εκ θεμελίων. Βρίσκεται στόν Ἅγιο Στέφανο Ἀττικῆς.

Το Καθολικό της μονής τιμάται στον θεμελιωτή του κοινοβιακού μοναχισμού και μεγάλο ασκητή των Ιεροσολύμων του 5ου αιώνα, Άγιο Θεοδόσιο τον Κοινοβιάρχη. 

Εἶναι ἡ μοναδική Μονή στό Λεκανοπέδιο Μονή ἀφιερωμένη στή μνήμη τοῦ Ὁσίου και εορτάζει την 11ην Ιανουαρίου.

Καθολικό
Θεμελίωση Καθολικοῦ Ἱ. Μονῆς 7 Νοεμβρίου 1992
Θυρανοίξια Καθολικοῦ Ἱ. Μονῆς 10 Ἰανουαρίου 2002

Παρεκκλήσια
Ἁγ. Γεωργίου 1989
Ἁγ. Φανουρίου 2004
Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν 2004

Ἅγια Λείψανα
Ελάχιστα τεμάχια Ιερών Λειψάνων οσίου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου,

μικρό τεμάχιο Αγίας κάρας οσίας Θεοδοσίας της Κωνσταντινοπολιτίσσης (29 Μαϊου). 

Ἁγ. Παντελεήμονος, 

ἁγ. Μακρίνας, 

ἁγ. Ἀναργύρων (Κοσμᾶ καί Δαμιανοῦ), 

ἁγ. Νεκταρίου, 

ἁγ. Εἰρήνης, 

ἁγ. Ραφαήλ, 

ἁγ. Γεωργίου, 

ἀπ. Ναθαναήλ, 

ἁγ. Πέτρου Ἀλεξανδρείας, 

ὁσ. Δαυΐδ,

Ἀββάδων Ἱ. Μονῆς Ὁσίου Θεοδοσίου τοῦ Κοινοβιάρχου σφαγιασθέντων ὑπό τῶν Περσῶν.

Στήν Ἱερά Μονή ἐγκαταβιοῦν τέσσερις (4-6) μοναχές.

Ἡγουμένη Μοναχή Εἰρήνη Ντώντου.
Η αδελφότητα ασχολείται με πολλά διακονήματα, ένα εκ των οποίων είναι οι εκδόσεις βιβλίων.

ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΑΡΧΟΥ
Τ.Κ. 145 65 ΑΓΙΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Τηλ.210- 8140.445
FAX. 210-6219697

Βηθλεέμ — Ἱερά Μονὴ Ἀββᾶ Θεοδοσίου τοῦ Κοινοβιάρχου

«οὐδείς ράθυμος εἰσίτω ἐν αὐτῇ»

Η Ἱερά Μονή ευρίσκεται εἰς την ἔρημον τῆς Ἰουδαίας, εἰς την τοποθεσίαν μεταξύ τοῦ Χωρίου τῶν Ποιμένων καί τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ὁσίου Σάββα τοῦ ἡγιασμένου.

Τήν ἱεράν Μονήν αὐτήν ἵδρυσεν ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος Θεοδόσιος ὁ Κοινοβιάρχης. Οὗτος προσῆλθεν εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν ἀπό τήν πατρίδα του, Μογαρισσόν τῆς Καππαδοκίας τό ἔτος 451. Κατ’ ἀρχάς ἐμόνασεν εἰς τό τάγμα τῶν Σπουδαίων καί εἰς τήν Ἱεράν Μονήν τοῦ Καθίσματος, νοτίως τῶν Ἱεροσολύμων, πρό τῆς Μονῆς τοῦ Προφήτου Ἠλιού, τήν ὁποίαν εἶχεν ἱδρύσει ἡ εὐσεβής Βυζαντινή προσκυνήτρια Ἱκελία.

Ἀναζητῶν περισσοτέραν ἡσυχίαν εἰς τήν βαθυτέραν ἔρημον, ἔφθασεν εἰς περιοχήν, ἡ ὁποία εἶχε ὑπόγειον φυσικῶς λαξευμένον σπήλαιον. Εἰς αὐτό παρέμεινε καί ἔζησε ἐν ἀσκήσει προσευχῆς, νηστείας, ἡσυχίας ἐκ τοῦ κόσμου καί κοινωνίας μετά τοῦ Θεοῦ. Ἀργότερον τοῦ ἀπεκάλυψεν ὁ Θεός ὅτι εἰς αὐτό τό σπήλαιον εἶχον διανυκτερεύσει οἱ τρεῖς Μάγοι, προσκυνηταί τοῦ θείου βρέφους, ὅτε, φεύγοντες τόν Ἡρώδην, δι’ ἄλλης ὁδοῦ ἐπέστρεφον εἰς τήν πατρίδα αὐτῶν.

Εἰς τήν ὑπεράνω καί πέριξ τοῦ σπηλαίου τούτου ἔκτασιν ἵδρυσε τόν πρῶτον ναόν καί τήν Ἱεράν αὐτοῦ Μονήν ὁ Ἅγιος Θεοδόσιος, ὅταν τόν παρεκάλεσαν νά τούς ἀναλάβῃ πνευματικῶς οἱ μοναχοί τῆς ἐρήμου, οἱ ὁποῖοι ἐν τῷ μεταξύ τόν εἶχον ἀναγνωρίσει ὡς πεφωτισμένον ἄνδρα τοῦ Θεοῦ καί ἔμπειρον καθοδηγητήν.

An aerial view of the Greek Orthodox St. 
Theodosius monastery located in the Judaean desert.

Τούτους ἀνέλαβε ὁ Ἅγιος Θεοδόσιος, ὑπείκων εἰς τήν παράκλησιν αὐτῶν, καί καθοδήγει εἰς τό μοναστήριον αὐτοῦ, ἔχον τήν τάξιν Κοινοβίου. Ἐδέχετο δηλαδή εἰς αὐτό τούς ἀρχαρίους μοναχούς, οἱ ὁποῖοι ἔζων κοινοβιακήν κοινήν ζωήν προσευχῆς καί ἐργασίας, ὄντες εἰς στενήν ἐπικοινωνίαν μετά τοῦ ἡγουμένου καί καθοδηγούμενοι ὑπ’ αὐτοῦ, δοκιμαζόμενοι, μέχρις ὅτου κριθοῦν ἄξιοι νά μεταβοῦν εἰς μοναστήριον Λαύρας.

Τήν εὐθύνην ὅλων τῶν Κοινοβίων τῆς Παλαιστίνης εἶχεν ὁ Ἅγιος Θεοδόσιος, δι’ αὐτό καί λέγεται Κοινοβιάρχης. Τήν εὐθύνην ὅλων τῶν Λαυρῶν τῆς Παλαιστίνης εἶχεν ὁ Ἅγιος Σάββας, συμπατριώτης καί συνασκητής τοῦ Ἁγίου Θεοδοσίου. Εἰς τήν Λαύραν ἐγίνοντο δεκτοί οἱ προκεχωρημένοι εἰς τήν ἄσκησιν μοναχοί δι’ ἐντονωτέραν προσευχήν ἐν ἀπολύτῳ ἡσυχίᾳ καί δυσκολωτέραν ἄσκησιν καθ’ ἡμέραν εἰς τά κελλία των. Τάς Κυριακάς καί τάς ἑορτάς συνηθροίζοντο εἰς τό Κυριακόν τῆς Μονῆς.

Οἱ δύο αὐτοί μεγάλοι ἄνδρες τῆς Ἐκκλησίας εἶναι οἱ δεσπόζοντες τῆς ὅλης μοναχικῆς ζωῆς τοῦ 5ου μ.Χ. αἰ. εἰς τήν Ἐκκλησίαν Ἱεροσολύμων καί οἱ κύριοι καί ἀναμφιταλάντευτοι πολέμιοι τοῦ καινοφανοῦς αἱρετικοῦ δόγματος τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ.

Εἰς τήν ἀκμήν της ἡ Μονή τοῦ Ἁγίου Θεοδοσίου εἶχε τέσσαρας Ἐκκλησίας καί ἑπτακοσίους μοναχούς διαφορετικῶν ἐθνικοτήτων. Ἐν ἀντιθέσει πρός τήν ἡσυχαστικήν ζωήν τῆς ἐρημικωτάτης Μονῆς τοῦ Ἁγίου Σάββα, ἡ Ἱερά Μονή τοῦ Ἁγίου Θεοδοσίου, λόγῳ τῆς ἐγγύτητος αὐτῆς εἰς τάς πόλεις τῆς Βηθλεέμ, τοῦ Χωρίου τῶν Ποιμένων καί τῆς Ἱερουσαλήμ, ἀπεδέχθη, χάριν τῶν ἀναγκῶν τῶν ἀνθρώπων, κοινωνικώτερον τρόπον μοναχικῆς ζωῆς. Ἀνταπεκρίνετο πρός τάς ἀνάγκας τῶν διαβατῶν καί τῶν προσκυνητῶν τῶν κρουόντων τήν θύραν αὐτῆς.

Οἱ μοναχοί εἰργάζοντο εἰς τό ἐργόχειρον. Σύνθημα τῆς Μονῆς ἦτο: «οὐδείς ράθυμος εἰσίτω ἐν αὐτῇ». Ἐκ τοῦ ἐργοχείρου αὐτῶν ἐβοήθουν τούς πτωχούς, συνετήρουν γηροκομεῖον καί πτωχοκομεῖον εἰς τήν Μονήν. Ἡ Μονή εἶχεν ἐκπαιδευτήριον μοναχῶν. 

Μοναχοί τῆς Μονῆς αὐτῆς διετέλεσαν ὁ Ἅγιος Μοδεστος καί ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος, Παριάρχαι Ἱεροσολύμων καί ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Μόσχος, ὁ συγγραφεύς τοῦ «Λειμωναρίου».

Ἡ Μονή ἐσυνέχισε τήν παρουσίαν καί τήν προσφοράν αὐτῆς καί μετά τήν Κοίμησιν τοῦ ἱδρυτοῦ αὐτῆς τό ἔτος 529 καί ὑπό ἀντιξόους περιστάσεις κατακτήσεων καί ἐπιθέσεων ἐκ τῶν περιοίκων νομάδων, ἄλλοτε μέ περισσοτέρους καί ἄλλοτε μέ ὁλιγωτέρους μοναχούς.

Εἰς τό ὑπόγειον σπήλαιον «τῶν Μάγων» εὑρίσκεται ὁ τάφος τοῦ Ἁγίου Θεοδοσίου, ὁ τάφος τῆς μητρός του, Ἁγίας Εὐλογίας, τῆς μητρός τοῦ Ἁγίου Σάββα, Ἁγίας Σοφίας, τῆς μητρός τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων Κοσμᾶ καί Δαμιανοῦ, Ἁγίας Θεοδότης, τῆς Ἁγίας Μαρίας, συζύγου τοῦ Ἁγίου Ξενοφῶντος καί μητρός τῶν Ἁγίων Ἰωάννου καί Ἀρκαδίου καί τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Μόσχου, συνασκητοῦ τοῦ Ἁγίου Σωφρονίου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων, καί συγγραφέως τοῦ «Λειμωναρίου».

Εορτάζει την 11ην /24ην Ἰανουαρίου.

ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ